اخبار

بومی نگری مطالبات جوانان ندوشنی/ اشتغال غیر بومی‌ها در معادن ندوشن

(بدون دیدگاه)


خراش معدنکاران بر عرصه‌های طبیعی یزد

(بدون دیدگاه)


برداشت آب از بندهای خاکی روستای نیوک مجاز نیست اما برخورد هم نمی کنیم

(بدون دیدگاه)


جلسه بررسی وضعیت امهال وام‌های کشاورزان و دامداران شهرستان برگزار شد

(بدون دیدگاه)


طنین مناجات امام حسین(ع) در روز عرفه درتپه نورالشهداء

(بدون دیدگاه)


دیدار و تجلیل از دو تن آزادگان سرافراز بخش ندوشن

(بدون دیدگاه)


تکریم از خبرنگاران و اصحاب رسانه شهرستان میبد+ تصاویر

(بدون دیدگاه)


۱۵سال در انتظار احداث یک جاده روستایی/راهی که از مسیر مرگ می‌گذرد

(بدون دیدگاه)


کلاس آموزشی توجیهی آشنایی با آنفلوآنزای فوق حاد پرندگان

(بدون دیدگاه)


غار «شگفت» شگفتی‌ساز می‌شود

(بدون دیدگاه)


بازدید معاون هماهنگی امور اقتصادی و توسعه منابع استانداری از بخش ندوشن

(بدون دیدگاه)


ضرورت توسعه بخش ندوشن با حفظ هویت تاریخی منطقه و نگهداشت جمعیت روستایی

(بدون دیدگاه)


نقش سواد رسانه‌ای در تشخیص اخبار صحیح/ شایعاتی که نباید باور کنیم

(بدون دیدگاه)


برگزاری کارگاه آموزشی آیین همسرداری و تربیت فرزندان

(بدون دیدگاه)


شب شعر ومحفل ادبی شهر ندوشن برگزار شد/ تصاویر

(بدون دیدگاه)


شماره خبر: 4699 ۲ دیدگاه انتشار: ۱ اسفند ۱۳۹۴ - ۱۸:۱۹ نسخه چاپي ارسال به دوستان

اش جو شب اول اسفند

اش جو شب اول اسفند

یکی از نمودهای ارزشمند میراث فرهنگی که جایگاه ویژه‌ای نزد همه ملت‌ها دارد ولی کمتر به آن پرداخته می‌شود «خوراک های محلی یا سنتی» هستند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ندای ندوشن:همه ساله شب اول اسفند( در روزگار قدیمی تر ۲۵ بهمن) اهالی ندوشن و دهات همجوار آشی می پزند و نوش جان می کنند که به آش اسفندی معروف است.
فلسفه برگزاری جشن اسفندی و پختن آش اسفندی

در سال‌های نه چندان دور، شب اسفندی را به اسفندیار ارتباط می‌دادند و باور داشتند که در این شب، «اسفندیارمذ» رویین‌تن که با اسب سیاه کشته شد، با اسب سفید می‌آید. اسب سیاه او را به جهان زیرین برد و اسب سفید بازگرداند، پس با چسباندن سبزه به سردر خانه به پیشوازش رفته و در ورودی خانه هم جو می‌ریختند تا اسب اسفندیار بخورد. پس دیگی از آش اسفندی هم شب تا صبح در تنور می گذاشتند تا در آن سال تنور خانه گرم بماند و آش اسفندی را می‌خوردند تا در طول سال سرما نخورند.

به نظر می رسد که ریشه این باور به نام آخرین ماه سال که اسفندماه یا سپندارمذ نام دارد، بازمی‌گردد. در این باور اسپندارمذ با اسب سیاه (کنایه از شب/ سرما و زمستان) به زیر زمین رفت و با اسب سپید (کنایه از روز/ گرما و بهار) به زمین بازمی‌گردد و اشاره به گرم و زنده شدن زمین در اسفندماه دارد که طبیعت سبز و بارور می‌‌شود و بر بنیان این باور چون زمین نماد باروری و زندگی است در این روز زنان جشن می‌گیرند و در آیین‌های زنانه شرکت می‌کنند و یکی از این آیین‌ها پختن آش اسفندی به صورت گروهی است که با شور و نشاط برگزار‌ می‌شود.

«اسفند» یا « اسپند» در فارسی، «سپندارمت» یا «سپندارمد» در پهلوی و «سپَنتَ آرمَیتی» در گات‌ها یکی از فروزه‌های اهورامزدا و در اوستای نو نام یکی از امشاسپندان است که در جهان مینُوی نماد دوستداری و بردباری و فروتنی اهورامزدا و در این جهان نگهبان زمین و باروری و سرسبزی آن است. در گاه‌شماری ایرانی، دوازدهمین ماه از سال و پنجمین روز از هر ماه «اسفند» نام دارد، از این‌روی در آستانه سال نو ، در روز اسفند از ماه اسفند یا پنجم اسفندماه، در آستانه بهار طبیعت و نوشدن زمین «جشن اسفندگان» برپا می‌شود که جشن ویژه زنان است و به نظر می‌رسد که جشن اسفندی نیز نمودی از همین جشن اسفندگان است.

زمان پختن آش اسفندی

زمان پختن آش اسفندی را همه منابع موجود همزمان با روز جشن اسفندی نوشته‌اند. گفته شد که به نظر‌می‌رسد جشن اسفندی نمودی دیگر از جشن بزرگ اسفندگان است که در روز پنجم اسفندماه برگزار می‌شده است و در گذر زمان، در برخی نواحی، هنگام برگزاری آن به اول اسفندماه منتقل شده است. اما برخی بر این باورند که جشن اسفندی، جدا از جشن اسفندگان برگزار می‌شده است. به این ترتیب برای هنگام پختن آش اسفندی نیز زمان‌های مختلفی ذکر شده است که عبارتند از: روز اسفند از ماه اسفند یا پنجم اسفندماه، اولین روز اسفندماه، یکی از روزهای نیمه اول اسفندماه، پنج روز مانده به سال نو.

اخبار مرتبط :

کاشت نهال در مسیرجاده ندوشن-صدرآباد

رسم دیرینه پخت آش جو اول اسفند در ندوشن

غذاهای مفیدی که تا به حال آنها را اشتباه مصرف می‌کردید+ اسامى

اختصاص ۲۰۰ میلیون تومان اعتبار اولیه برای  موزه تاریخ وفرهنگ ندوشن

عملیات پاکسازی و جمع آوری نخاله های ساختمانی در ندوشن آغاز شد

2 پاسخ به “اش جو شب اول اسفند”

  1. سلیمی پور گفت:

    سلام :ممنون مدیر متن بسیار زیباییه

  2. ندوشنی گفت:

    ای کاش درد دل مردم هم میگفتید…چرا گزارشی از عزیزانی که کارمند هستند در ندوشن و از میبد و اردکان و یزد صبحها دیر میان و ظهرها زود میرن نمینوسید……

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کاربر گرامي؛ قبل از فرستادن ديدگاه، قوانين اين بخش را مطالعه نماييد.

خبرنگار ما باشید