اخبار

یادواره شهدای بخش ندوشن و روستای علویه برگزار می شود

(بدون دیدگاه)


با رعایت این چهار خصلت مریض نمی‌شوید

(بدون دیدگاه)


کدام عمل امام حسین (ع) اهمیت اقامه نماز را آشکار کرد؟

(بدون دیدگاه)


نجوای لالایی مادران ندوشنی در همنوایی با رباب+تصاویر

(بدون دیدگاه)


دوم محرم؛ ورود به کربلا

(بدون دیدگاه)


بازدید معاون هماهنگی امورعمرانی استانداری از ندوشن

(بدون دیدگاه)


آیین سنتی الصلاه در ندوشن

(بدون دیدگاه)


آیین سنتی پرسه در ندوشن+تصویر

(بدون دیدگاه)


مردم اشکذر با ادغام حوزه انتخابی اشکذر و میبد مخالفند

(بدون دیدگاه)


همایش شیرخواران حسینی در ندوشن برگزار می شود

(بدون دیدگاه)


دیدار دوستانه ستارگان تیم ملی ایران با تیم مهربد+تصویر

(بدون دیدگاه)


مباهله به چه معناست؟/ مشروح نامه پیامبراکرم (ص) به مسیحیان

(بدون دیدگاه)


شگفت یزدان، غاری برای گردشگران ماجراجو در یزد

(بدون دیدگاه)


ندوشن با آیین سنتی بهر شهید به پیشواز ماه محرم رفت

(بدون دیدگاه)


چرا نباید زندگی خصوصی‌مان را به اشتراک بگذاریم؟

(بدون دیدگاه)


شماره خبر: 15229 بدون دیدگاه انتشار: ۴ شهریور ۱۳۹۴ - ۰۹:۲۹ نسخه چاپي ارسال به دوستان

به پروازند دل‌ها، بال در بال کبوترها

زمان به وقت مشهدالرضا؛ به وقت دیار عاشقی بی‌قرار است

به پروازند دل‌ها، بال در بال کبوترها

زمان به وقت مشهد الرضا، به وقت دیار عاشقی و به وقت خورشید شرق ایران زمینم بی قرار میلاد عزیز فاطمه (س) است. در آسمان دیارم بی تابی موج می زند. حال دل زمینی ها هم کم از حال آسمانی ها نیست. اینجا قبله دل‌ها عجیب گنبد طلایی را نشانه می رود.

پایگاه اطلاع رسانی ندای ندوشن؛دلت را بر می‌داری و به سمت سرچشمه عشق حرکت می‌کنی. دلت فقط رسیدن می‌خواهد. به قلب شهر که نزدیک می‌شوی، ضربان قلبت دیگر دست خودت نیست. صدایش را خوب می‌شنوی. قدم‌هایت تندتر می‌شود.

انگار که می‌خواهد با ضربان قلبت هم نوا شود. نزدیک‌تر می‌شوی. چشم‌هایت حال و هوایش بارانی می‌شود وقتی گوشه‌ای از گنبد طلایی برق چشم‌هایت را صد چندان می‌کند.
کفش ها را از پا در می‌آوری، گوشه دنجی می‌ایستی و دست ارادت بر سینه ات می‌نشیند.
اجازه ورود می‌گیری. دلت سکوتی به اندازه جاری شدن اشک‌های چشم هایت آن هم بی بهانه می‌خواهد. ذهنت از تمام حرف‌ها خالی می‌شود. تو می‌مانی و چشم‌های بارانی و دلی که دل دلش، دیگر دست تو نیست.
شدت بارش دیدگانت پرده ای می شود میان نگاهت تا خود خود گنبد طلایی.
می‌خواهی که نبارد، می‌خواهی که هیچ حائلی بین تو و آقایت نباشد اما نمی‌شود که نمی‌شود.
دل طوفانی‌ات تازه جایی برای بارش پیدا کرده است.
خودت را که پیدا می‌کنی می خواهی که جلوتر بروی.
باب الجواد را پشت سر می گذاری. پاهایت جان گرفته است انگار، نسیم هم می‌وزد تا با عطر بهشت به استقبال میهمانان آقا بیاید. صحن جامع رضوی را پشت سر می‌گذاری و باز هم باید بروی، صحن قدس، مسجد گوهرشاد و …
اینجا که می رسی قدم هایت آرام می گیرد اما ضربان دلت هنوز هم بالا است.
می ایستی و از هرکجای خاک سرزمینم باشی ارادتت را به آقا نشان می دهی با همان زبان مادری ات.
آسمان، در برابر دیدگانت گنبدی به گستردگی مهربانی های آقایمان به مفهوم حقیقی عشق و رحمت را به آغوش کشیده است. تکان های پرچم بر فراز گنبد در لابه لای پرواز کبوتر ها، به عاشقانه هایت رنگ و بوی غزل می دهد. کنار یکی از رواق ها روبروی حرم و چشم در چشم گنبد طلایی می نشینی، یکی از  آن زیارت نامه های سبز رنگ را بر می داری و می خوانی.
حال خوبی دارد کنار عشق باشی و از عشق بخوانی، کنار رحمت باشی و برایش درود بفرستی.
و کاش زمان همین جا متوقف می شد…
تو روبروی ضریح ایستاده‌ای، سیل جمعیت عاشقان، تو را با خود می‌برد. رحمت، چنان وسعتی دارد که برای همه، جا هست.
یکی مدت زمان زیادی است سر بر خاک گذاشته و دارد درد و دل می کند. یکی ایستاده حرف می زند با آقا، یکی کودک بیمارش را آورده، یکی پلک هایش خیس اشک است، نگاهش رو به ضریح و پلک هم نمی‌زند. یکی دلش را به کبوترها می‌سپارد تا آسمان مشهد را طواف کند.
می نشینی و نگاه می‌کنی، سیری ندارد این نگاه.
اینجا عشق حال غریبی دارد.
اینجا عاشقی رنگ می یابد.
«السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا المرتضی (ع)»
دلمان به همین مستحب خوش است که جوابش واجب…
«میلادت مبارک آقای مهربانم»
منبع:ایمنا

اخبار مرتبط :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کاربر گرامي؛ قبل از فرستادن ديدگاه، قوانين اين بخش را مطالعه نماييد.

خبرنگار ما باشید