اخبار

مراسم سومین سالگرد «شهدای گمنام» ندوشن برگزار شد+تصاویر

(۱ دیدگاه)


لایروبی بندهای خاکی ندوشن آغاز شد

(بدون دیدگاه)


پیاده روی اربعین چه فضیلتی دارد؟

(بدون دیدگاه)


آیا افسردگی لزوما به وسواس می‌انجامد؟

(بدون دیدگاه)


اعزام کاروان پیاده روی از نجف تا کربلا از ندوشن/ تصویر

(بدون دیدگاه)


از پرسنل و کارکنان فرماندهی انتظامی بخش ندوشن تجلیل شد

(بدون دیدگاه)


ویژه برنامه اجرایی در هفته دفاع مقدس در ندوشن

(بدون دیدگاه)


زنگ مهر در مدرسه انقلاب ندوشن نواخته شد

(بدون دیدگاه)


شب مجله بخارا برای اسلامی ندوشن

(بدون دیدگاه)


آغاز برداشت پسته در ندوشن

(بدون دیدگاه)


لازمه حسینی بودن و حسینی ماندن ولایت‌پذیری است

(بدون دیدگاه)


یادواره شهدای علویه برگزار شد

(بدون دیدگاه)


جلوه عاشورایی ندوشن به روایت تصویر

(بدون دیدگاه)


تاسوعا حسینی در ندوشن به روایت تصویر

(بدون دیدگاه)


نقش نهضت حسینی در شکل گیری و تداوم «مقاومت اسلامی»

(بدون دیدگاه)


تصاویر/ لالایی‌ مادران ندوشنی در سوگ کوچکترین سرباز کربلا

(بدون دیدگاه)


شماره خبر: 25099 بدون دیدگاه انتشار: ۱۴ مرداد ۱۳۹۸ - ۰۸:۳۱ نسخه چاپي ارسال به دوستان

« آش اسفندی ندوشن» در فهرست ملی میراث‌فرهنگی ناملموس به‌ثبت رسید

« آش اسفندی ندوشن» در فهرست ملی میراث‌فرهنگی ناملموس به‌ثبت رسید

مراسم آیینی پخت آش جو اول اسفندماه در ندوشن به‌شماره ۱۶۷۸ در فهرست ملی میراث‌فرهنگی ناملموس به‌ثبت رسید.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ندای ندوشن؛معاون رییس جمهور و رئیس سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری در نامه‌ای به استاندار یزد، مراتب ثبت ۱۳ اثر میراث‌فرهنگی ناملموس را ابلاغ کرد.

در این نامه عنوان شده که مراسم آیینی پخت آش جو اول اسفندماه در ندوشن به‌شماره ۱۶۷۸ در فهرست ملی میراث‌فرهنگی ناملموس به‌ثبت رسیده است.

همه ساله شب اول اسفند اهالی ندوشن و دهات همجوار آشی می پزند و نوش جان می کنند که به آش اسفندی معروف است.

فلسفه برگزاری جشن اسفندی و پختن آش اسفندی

در سال‌های نه چندان دور، شب اسفندی را به اسفندیار ارتباط می‌دادند و باور داشتند که در این شب، «اسفندیارمذ» رویین‌تن که با اسب سیاه کشته شد، با اسب سفید می‌آید. اسب سیاه او را به جهان زیرین برد و اسب سفید بازگرداند، پس با چسباندن سبزه به سردر خانه به پیشوازش رفته و در ورودی خانه هم جو می‌ریختند تا اسب اسفندیار بخورد. پس دیگی از آش اسفندی هم شب تا صبح در تنور می گذاشتند تا در آن سال تنور خانه گرم بماند و آش اسفندی را می‌خوردند تا در طول سال سرما نخورند.

به نظر می رسد که ریشه این باور به نام آخرین ماه سال که اسفندماه یا سپندارمذ نام دارد، بازمی‌گردد. در این باور اسپندارمذ با اسب سیاه (کنایه از شب/ سرما و زمستان) به زیر زمین رفت و با اسب سپید (کنایه از روز/ گرما و بهار) به زمین بازمی‌گردد و اشاره به گرم و زنده شدن زمین در اسفندماه دارد که طبیعت سبز و بارور می‌‌شود و بر بنیان این باور چون زمین نماد باروری و زندگی است در این روز زنان جشن می‌گیرند و در آیین‌های زنانه شرکت می‌کنند و یکی از این آیین‌ها پختن آش اسفندی به صورت گروهی است که با شور و نشاط برگزار‌ می‌شود.

«اسفند» یا « اسپند» در فارسی، «سپندارمت» یا «سپندارمد» در پهلوی و «سپَنتَ آرمَیتی» در گات‌ها یکی از فروزه‌های اهورامزدا و در اوستای نو نام یکی از امشاسپندان است که در جهان مینُوی نماد دوستداری و بردباری و فروتنی اهورامزدا و در این جهان نگهبان زمین و باروری و سرسبزی آن است. در گاه‌شماری ایرانی، دوازدهمین ماه از سال و پنجمین روز از هر ماه «اسفند» نام دارد، از این‌روی در آستانه سال نو ، در روز اسفند از ماه اسفند یا پنجم اسفندماه، در آستانه بهار طبیعت و نوشدن زمین «جشن اسفندگان» برپا می‌شود که جشن ویژه زنان است و به نظر می‌رسد که جشن اسفندی نیز نمودی از همین جشن اسفندگان است.

زمان پختن آش اسفندی

زمان پختن آش اسفندی را همه منابع موجود همزمان با روز جشن اسفندی نوشته‌اند. گفته شد که به نظر‌می‌رسد جشن اسفندی نمودی دیگر از جشن بزرگ اسفندگان است که در روز پنجم اسفندماه برگزار می‌شده است و در گذر زمان، در برخی نواحی، هنگام برگزاری آن به اول اسفندماه منتقل شده است. اما برخی بر این باورند که جشن اسفندی، جدا از جشن اسفندگان برگزار می‌شده است. به این ترتیب برای هنگام پختن آش اسفندی نیز زمان‌های مختلفی ذکر شده است که عبارتند از: روز اسفند از ماه اسفند یا پنجم اسفندماه، اولین روز اسفندماه، یکی از روزهای نیمه اول اسفندماه، پنج روز مانده به سال نو است.

اخبار مرتبط :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کاربر گرامي؛ قبل از فرستادن ديدگاه، قوانين اين بخش را مطالعه نماييد.

خبرنگار ما باشید