در پنجم آبان ماه سال ۱۳۴۵ در خانواده بمانعلی جعفری دومین فرزند قدم به جهان گذاشت که نامش را احمد گذاشتند. شهید احمد جعفری، قبل از دبستان، قرآن را فرا گرفت. دوران دبستان و راهنمایی و دبیرستان را در زادگاهش، ندوشن، به عنوان شاگردی ممتاز مشغول به تحصیل شد. هنوز به کلاس دوم دبیرستان پا نگذاشته بود که دلش هوای کوی جهاد و شهادت کرد.
سرزمین جبهه جنوب، در سال های ۶۳ و ۶۴، رشادت های شهید احمد جعفری را به یاد دارد. وی با حضور در عملیات آبی – خاکی بدر در گردان امام حسین علیه السلام تیپ الغدیر یزد، در تاریخ پنجم فروردین ماه ۱۳۶۴ در شرق دجله به جمع ملکوتیان پیوست. حجه الاسلام شیخ محمدرضا احمدی نحوه شهادت وی را چنین تعریف می کند: من و شهید احمد جعفری در یک سنگر بودیم. من کنار در ورودی سنگر و شهید احمد جعفری نیز کنار من نشسته بود. شهید احمد از من خواست که جایم را با او عوض کنم و من هم موافقت کردم. ایشان کنار در ورودی سنگر نشست. هنوز مدت زیادی از این جابجایی مکان ما نگذشته بود که خمپاره ای در نزدیکی سنگر خورد و یک ترکش به سر شهید احمد جعفری کافی بود تا او را به قافله شهدا برساند.
بدن گلگونش در تاریخ ۱۱ فروردین ماه ۱۳۶۴ در زادگاهش، ندوشن، تشییع و در حسینیه سفلی ندوشن به خاک سپرده شد.
فرازهایی از وصیت نامه شهید احمد جعفری:
همه ما می میریم و این مرگ باید شرافتمندانه باشد و مرگی باشد که وقتی انسان مرد با رویی سپید در پیشگاه عدل الهی قرار بگیرد و من در راه هدفم کشته شدم و بر این مرگ افتخار می کنم.
زندگی واقعی پس از این جهان است و باید بدانید که انسان هرچند در دنیا رنج بکشد و ناراحتی تحمل کند، فنا ناپذیر است. ولی آخرت فناپذیری در آن راه ندارد. چه نیکوکار و چه بدکار، در این جهان همه می میرند و در آخرت جاوید خواهند ماند.
پس چه خوب است که انسان در بهشت باشد و خدا از او راضی باشد و این کار میسر نمی شود مگر در عمل کردن به دستور دین مقدس اسلام.
حضرت امام حسین علیه السلام می فرماید: هزار ضربه شمشیر برای من بهتر است از اینکه در بستر بمیرم و فرزندش علی اکبر می گوید: الموت، احلی من العسل…
و ای دانش آموزان مهربان و عزیز و ای آینده سازان انقلاب اسلامی، شما باید با قلم که یک نوع اسلحه می باشد در سنگرهای مدرسه درس بخوانید و با درس خواندن خود، مشت محکمی به دهان دشمنان بزنید.
دیگر اینکه پشتیبان رهبر عزیز باشد و در سنگر نماز جمعه شرکت کنید، هرچه شما کردید و نماز جمعه.
احمد جعفری ندوشن
۶۳/۱۲/۱۶
روحش شاد و راهش پر رهرو باد . انشاالله