شهید قدرت الله فلاح فرزند حسین در تاریخ ۴۷/۱۲/۱۰ در خانواده ای متدین و کشاورز در ندوشن چشم به جهان گشود. قدرت الله دوره پنج ساله ابتدایی را در دبستان ناصرخسرو گذراند و در همان دوران ابتدایی، با هوش سرشاری که داشت در مکتب خانه به یادگیری تلاوت قرآن مشغول شد. شهید بزرگوار بعد از اتمام دوران ابتدایی، به علت وضعیت اقتصادی خانواده، ترک تحصیل کرد و به کار و تلاش نزد پدر پرداخت و سپس به کارگری و برق کشی مشغول شد. هنوز به سن قانونی نرسیده بود که عزم خود را جزم کرد تا به قافله رزمندگان برای دفاع از میهن اسلامی بپیوندد که به علت سن کمش مانع از اعزام او شدند. وقتی ۱۶ ساله شد با موافقت پدر، برای آموزش و اعزام ثبت نام کرد و بالاخره در مهر ماه سال ۶۴ وارد منطقه شد و مجددا در آموزش غواصی مشغول به خدمت شد و با روحیه و پشتکاری که داشت خود را آماده می کرد تا به مقابله با دشمنان اسلام و انقلاب بپردازد که این آرزو قبل از روبرو شدن با دشمن در همان مراحل آموزشی غواصی در تاریخ ۶۴/۷/۱۲ بر اثر موج گرفتگی در رودخانه شوشتر به درجه رفیعه شهادت نائل آمد و بعد از ۱۳ روز مفقودی، پیکر پاکش را در جوار شهیدان و همرزمانش در حسینیه علیای ندوشن به خاک سپرده شد.
پدر شهید تعریف می کند که در عالم خواب، می بیند در حرم ثامن الحجج، علی بن موسی الرضا علیه السلام است و قدرت الله را آنجا مشاهده می کند. به او می گوید بیا به خانه برویم، شهید می گوید من جایم اینجاست شما بروید من اینجا می مانم.
علیرضا فلاح، یکی از برادران این شهید که از ناحیه دو پای خود معلول است، خواب خود را اینگونه تعریف می کند: محرم بود و جمعیتی در بیابانی ایستاده بودند و من هم روی سکویی نشسته بودم. از لابلای جمعیت قدرت الله بیرون آمد و به من نزدیک شد و گفت: برادر، من به مکه می روم. در جواب او گفتم: خدا به همراهت، گفت تنها نمی روم آمده ام تا تو را هم ببرم، گفتم نمی توانم بیایم. و او گفت: شما را بغل می کنم و می برم.
یاد این شهید بزرگوار و همچنین سایر شهدای جمهوری اسلامی به خصوص شهدای منطقه ندوشن را گرامی می داریم. روحشان شاد
دیدگاهتان را بنویسید